سرنوشت بقیه ادیان در دوران ظهور امام زمان (عج) چگونه است

sarnevesht adyan digar khabarsaz.net
سرنوشت بقیه ادیان در دوران ظهور امام زمان (عج) چگونه استReviewed by العبد on Jan 1Rating:
رای به این مطلب

ممکن است گفته شود: براساس بعضی از آیات و روایات، یهود و نصارا از بین نمی‌روند و تا قیامت باقی هستند؛ پس این اسلام نمی‌تواند فراگیر شود؟!

برای تشکیل جامعه واحد و فراگیری حکومت جهانی، یک موضوع ضروری است و آن جهان بینی واحد و اعتقاد واحد است. باید نگرش و جهان بینی واحدی بر جامعه حاکم باشد تا انسجام و وحدتی خلل ناپذیر در جامعه پدیدار گردد.

بر این اساس است که در دوران ظهور و روزگار دولت مهدوی، جهان بینی واحدی بر جهان حاکم و راه و روش و برنامه‌ها نیز یکی می‌گردد و یکپارچگی واقعی در عقیده و مرام پدید می‌آید و مردمان همه یکدل و یک زبان به سوی سعادت و صلاح حرکت می‌کنند. ناسازگاری و دوگانگی در اندیشه‌ها و عقیده‌ها نیست؛ چنان که در راه و روش‌های اجتماعی نیز اختلاف و چندگانگی دیده نمی‌شود

امام صادق (علیه السلام)  به صراحت به این مطلب اشاره فرموده است: «افوالله لیرفع عن الملل و الادیان الاختلاف و یکون الدین کله واحدا کما قال جل ذکره ان الدین عندالله الاسلام»؛ «به خدا قسم!… ناهماهنگی و اختلاف مذاهب و ادیان از بین می‌رود و فقط یک دین در سراسر گیتی حکومت می‌کند؛ چنان که خدای تبارک و تعالی فرموده است: به راستی دین در نزد خدا، اسلام است».

امام مهدی (عج) با این اصل اساسی و زیربنایی (وحدت عقیده) در ساختن جامعه یگانه بشری به توفیقی بزرگ و بی مانند دست می‌یابد و همه علل و عوامل ناسازگاری و برخورد و اختلاف را نفی می‌کند. راه و روش او، بر قانون جاودان حق و عدل و یکتا پرستی استوار و با فطرت و سرشت انسان‌ها، هماهنگ و سازگار می‌باشد. او وحدتی واقعی را براساس اصول توحید و ایدئولوژی اسلامی پی می‌ریزد و همه انسان‌ها را در زیر شعار یگانه و دین واحد گرد می‌آورد.

امام علی (علیه السلام)  نیز می‌فرماید: «تمام خیر در این روزگار است؛ در آن زمان قائم ما قیام می‌کند و همه را بر (محور) یک مرام و یک عقیده گرد می‌آورد (ثم یجمعهم علی امر واحد)».

با این حال ممکن است گفته شود: براساس بعضی از آیات و روایات، یهود و نصارا از بین نمی‌روند و تا قیامت باقی هستند؛ پس این اسلام نمی‌تواند فراگیر شود؟!

sarnevesht adyan digar khabarsaz.net

 

در این رابطه باید گفت که ما با سه دسته از آیات و روایات رو به رو هستیم؛

۱٫ دسته اول آیات و روایاتی است که ظاهر آن‌ها، وجود غیرمسلمانان در دوران حکومت حضرت است؛ مانند:
«وَ قالَتِ الْیَهُودُ یَدُ اللّهِ مَغْلُولَهٌ… وَ أَلْقَیْنا بَیْنَهُمُ الْعَداوَهَ وَ الْبَغْضاءَ إِلی یَوْمِ الْقِیامَهِ»؛ یهود گفته دست خدا بسته است… (پس) کینه و دشمنی را تاقیامت میان آنان افکندیم».

مشابه این آیه درباره مسیحیت نیز آمده است:
«وَ مِنَ الَّذِینَ قالُوا إِنّا نَصاری أَخَذْنا مِیثاقَهُمْ فَنَسُوا حَظًّا مِمّا ذُکِّرُوا بِهِ فَأَغْرَیْنا بَیْنَهُمُ الْعَداوَهَ وَ الْبَغْضاءَ إِلی یَوْمِ الْقِیامَهِ وَ سَوْفَ یُنَبِّئُهُمُ اللّهُ بِما کانُوا یَصْنَعُونَ».

در این آیات، دشمنی و کینه توزی تا قیامت در بین یهود و نصارا مطرح شده و نیز برتری نصارا بر کفار تا قیامت آمده است. و مقتضای ظاهر آیات این است که دین یهود و نصارا تا قیامت باقی خواهند ماند.

از بعضی از روایات نیز همین مضمون استفاده می‌شود: «ابی بصیر می‌گوید: که به امام صادق (علیه السلام)  گفتم: در دوره حضرت مهدی (عج) با اهل ذمه (یهود و نصارا) چگونه رفتار می‌شود؟ فرمود: «با آنان از سرآشتی و مسالمت رفتار می‌کند؛ همان گونه که پیامبر (صلی الله علیه وآله)  با آنان از سر مسالمت رفتار کرد (یسالمهم کم سالمهم رسول الله)». به هر حال از ظاهر این‌ها به دست می‌آید که یهود و نصارا نیز در عصر ظهور وجود دارند و تحت حکومت حضرت مهدی (عج) زندگی می‌کنند.

۲٫دسته دوم روایاتی است که اشاره دارد امام (عج) در همه جا دین اسلام را برپا خواهند کرد و همه مردم مسلمان خواهند شد. هیچ خانه ای در شهر و بیابان نمی‌ماند مگر این که توحید در آن نفوذ می‌کند. اسلام به صورت یک آیین رسمی، همه جهان را فرا خواهد گرفت. حکومت به صورت یک حکومت اسلامی در می‌آید و غیر از قوانین اسلام، چیزی بر جهان حکومت نخواهد داشت. در این زمینه به چند روایت اشاره می‌شود:

امام صادق (علیه السلام)  می‌فرماید: «وقتی قائم ما قیام کند. اهل هیچ دینی باقی نمی‌ماند مگر این که اظهار اسلام می‌کنند و با ایمان مشهور و معروف می‌گردند».

«تا هر کجا که تاریکی شب وارد شود، دین اسلام نفوذ خواهد کرد (لیدخلن هذا الدین ما دخل علیه اللیل)».

در آن عصر، شرک و کفر و پلیدی رخت برمی بند و آموزه‌های متعالی اسلام به همه جای جهان ابلاغ خواهد شد: «بی تردید آیین محمد (صلی الله علیه وآله)  به هر نقطه ای که شب و روز می‌رسد، خواهد رسید و دیگر اثری از شرک روی زمین نمی‌ماند (لیبلغن دین محمد ما بلغ اللیل و النهار)».

در آن عصر دین برتر و مسلط اسلام خواهد بود و یهودیان، مسیحیان و… همه آن را خواهند پذیرفت: «به درستی خداوند هنگام قیام قائم (عج) اسلام را بر تمامی ادیان برتری خواهد داد».

و نیز «هیچ یهودی و مسیحی و صاحب دینی باقی نمی‌ماند، مگر این که داخل اسلام شده باشد (لایبقی یهودی و لانصرانی و لاصاحب مله الاّ دخل فی الاسلام)».

امام (علیه السلام)  چندگانگی و اختلافات دینی را بر طرف می‌کند و وحدت عقیدتی در سایه اسلام به وجود می‌آورد:
«یرفع المذاهب فلایبقی الاّ الدین الخالص»؛ «همه ادیان و مذاهب از روی زمین برداشته می‌شود و جز دین خالص باقی می‌ماند».

۳٫ بر اساس دسته سوم روایات، امام مهدی (عج) ابتدا همگان را به دین اسلام دعوت می‌کند و از آنان می‌خواهد که همگان با رغبت و بصیرت، آن را بپذیرند و در صورت سرپیچی و باقی ماندن در کفر و ضلالت، برخورد شدیدی با آنان می‌کند.

عبداللّه   بن بکیر از امام موسی بن جعفر (علیه السلام)  در تفسیر آیه «وَ لَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ طَوْعاً وَ کَرْهاً…» فرمود: «آیه مذکور در شأن  حضرت قائم نازل شده است. وقتی آن حضرت ظاهر شد، دین اسلام را بر یهود، نصارا، صائبین و کفار شرق و غرب عرضه می‌دارد، پس هر کس با میل و اختیار اسلام بیاورد، به نماز و زکات و سایر واجبات امرش می‌کند و هر کس از قبول اسلام امتناع ورزد، گردنش را می زند تا این که در شرق و غرب زمین جز موحد و خداپرست کسی باقی نماند».

امام باقر (علیه السلام)  نیز می‌فرماید: «…خدا شرق و غرب جهان را برای صاحب امر مفتوح می‌کند؛ آن قدری می‌جنگد تا این که جز دین محمد، دینی باقی نماند».

امام صادق (علیه السلام)  فرمود: «وقتی که قائم قیام کند، هیچ کافر و مشرکی پیدا نمی‌شود، مگر این که قیام او را انکار کرده و ناپسند می‌شمرد، ولی کار به جایی می‌رسد که اگر کافر و مشرکی در شکم سنگی سخت پنهان شده باشند، آن سنگ می‌گوید: ای مؤمن در شکم من کافر است، مرا بشکن و او را بکش».

امام باقر (علیه السلام) نیز می‌فرماید: «قائم (عج) هر منافق شکاکی را به قتل می‌رساند».

با توجه به این احادیث، همه مردم جهان، اسلام را می‌پذیرند و البته عموم آنان با علاقه و رغبت مسلمان می‌شوند و منافقان و کافران نیز با الزام حکومتی، اسلام را می‌پذیرند؛ قرآن نیز به این مطلب اشاره فرموده است:
«هُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدی وَ دِینِ الْحَقِّ لِیُظْهِرَهُ عَلَی الدِّینِ کُلِّهِ وَ لَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ».

جمع بندی روایات:

این چند دسته از روایات و آیات، مربوط به دوره‌ها و مراحل مختلف حکومت حضرت مهدی (عج) است:

دسته اول اشاره به سیره و روش حضرت مهدی (عج) در ابتدای ظهور دارد و دسته دیگر، اشاره به دوره تحکیم و تثبیت حاکمیت آن حضرت.

توضیح اینکه امام (علیه السلام)  در ابتدای ظهور، تنها کافرانی را که به ظلم و فساد در زمین مشغول‌اند، سرکوب می‌کند و یا ملزم به پذیرش اسلام و قوانین حیات بخش آن می‌کند.

امام با کافرانی که از ظلم و جور و فساد به دوراند و پذیرای حکومت دادگستر ایشان هستند، همانند سیره پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله)  از سرمسالمت رفتار می‌کند و از آنان جزیه (مالیات مخصوص) می‌گیرد و به تدریج با برقراری عدل و فراگیری آن در سراسر زمین و از بین بردن باطل‌ها و بدعت‌ها و آشکار شدن نشانه‌ها و آیات حق، حجت‌های روشن الهی بر مردم، تمام می‌شود و دیگر جای هیچ عذری برای کفر و شرک باقی نخواهد ماند و در آن دوره مردم مسلمان خواهند شد و کفر و شرک مصداق روشن ظلم و تجاوز از حق خواهد بود که جایی در حکومت الهی مهدی (عج) ندارد و باید از اساس حذف گردد.

حضرت صادق (علیه السلام)  در تفسیر آیه «هُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدی»[۱۰۶] به فضل فرمود: «ای مفضل! اگر پیامبر بر همه دین‌ها غالب شده بود، از آتش پرستان، یهودیان، نصارا، ستاره پرستان و از تفرقه، نفاق و شرک اثری نبود. این که خداوند فرموده «لِیُظْهِرَهُ عَلَی الدِّینِ کُلِّهِ» مربوط به روز ظهور مهدی (عج) است»[۱۰۷].

وضعیت اهل کتاب (یهود و نصار):

با توجه به مطالب پیش گفته، مانعی ندارد که بگوییم: اقلیتی از یهود و نصارا در پناه حکومت حضرت مهدی (عج) با شرایط اهل ذمه وجود داشته باشد.

از امام باقر (علیه السلام)  نقل شده است: «وقتی قائم قیام کند، میان اهل تورات به تورات و میان اهل انجیل به انجیل حکم می‌کند و میان اهل زبور به زبور و میان اهل قرآن به قرآن…» می‌توان گفت این‌ها مربوط به مراحل آغازین ظهور است، ولی تکامل بشر به حدی می‌رسد که همگان موحد و مسلمان می‌شوند و یا حداقل آنان از عقاید شرک آلود خود (مانند تثلیث و این که خدا پسر دارد و…) دست بر دارند تا مدتی تحت حکومت اسلامی به زندگی خود ادامه می‌دهند.

درباره آیات مربوط به وجود یهود و نصارا تا قیامت می‌توان گفت: منظور از ادامه زندگی، می‌تواند مربوط به دوره آخرالزمان باشد و به جهت نزدیکی ظهور امام زمان (عج) و برپایی قیامت و با یک تعبیر از آن یاد شده است؛ چنان که بسیاری از علایم آخرالزمان و علایم برپایی قیامت یکسان باشد. بنابراین یهود و نصارا تا آن دوران هستند و با ظهور امام زمان (عج) و اقتدای حضرت مسیح (علیه السلام)  به ایشان، پیروان حق طلب ادیان با حق آشنا می‌شوند و همه زیر پرچم امام زمان (عج) می‌آیند.

 

The fate of other religions in the era of Imam Mahdi (AS) is the

مصیر الأدیان الأخرى فی عهد الإمام المهدی (ع) هو

גורלם של בני דתות אחרות בעידן של האימאם המהדי (AS) הוא

 

منبع: فاراقلیط – موعود

 

*

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Top This site is protected by WP-CopyRightPro